N(iets) wordt IETS

Leuk bezoek vorige week op mijn atelier. De aanleiding was om een paar N(ietsjes) uit te zoeken. Meneer in kwestie kon zich niet meer herinneren waar hij ‘Schoonheid van het Niets’ had leren kennen, maar de interesse was er al een tijdje! Na wat koffiepraat en het bespreken van de verschillende mogelijkheden van afwerking en formaten, keken we naar de N(ietsjes), voor de gelegenheid uitgestald op onze oude toonbank.
Plots werden deze N(ietsjes) weer IETS: op de ene was een berglandschap te zien met een auto die van de berg reed.

Dat zou prima passen in de vitrinekast bij een ander berglandschap, vertelde hij. Op een ander werd een mond met tanden en een schoonheidspukkel op de rechter bovenlip ontdekt. Ook leuk voor in de vitrine. Later ontvang ik een aantal foto’s van deze vitrinekast. De N(ietsjes) (of zijn het ietsjes) integreren prima.

Wat een heerlijk gevoel als je werk zo zorgvuldig een nieuw plekje krijgt. Benieuwd waar de exemplaren die dochterlief cadeau heeft gekregen terecht gaan komen….